ارتباط با ما

 

 

 

مهاجران

 

 

17900 تومان

 

پکیج بلو اسکای

 

 

9900 تومان

 

پکیج جیبلی

 

 

14900 تومان

 

پکیج مارول

 

 

9900 تومان

 

Smurfs: The Lost Village 2017 FA EN BR-Rip 720p 1080p MKV
| تماشای آنلاین و دانلود با لینک مستقیم از سرورهای سایت |
◄◄ بروزرسانی: نسخه دو زبانه (دوبله فارسی + زبان اصلی) جایگزین شد ►►

 

 

 

 

» نام: اسمورف‌ها: دهکده گمشده – Smurfs: The Lost Village
» سال انتشار: ۲۰۱۷
» کارگردان: Kelly Asbury
» شرکت تولید کننده: Columbia Pictures, Sony Pictures Animation, The Kerner Entertainment Company
» کشور تولید کننده: آمریکا، هونگ کونگ
» زمان: ۹۰ دقیقه
» زبان: دوزبانه (دوبله فارسی + انگلیسی) (تغییر زبان از منوی Audio < Play در نرم‌افزار مدیا پلیر کلاسیک)
» گروه سنی: PG-13
» پیوند: IMDB

 

خلاصه داستان: اسمورف‌ها: دهکده گمشده (به انگلیسی: Smurfs: The Lost Village) نام پویانمایی از سری “اسمورف‌ها” محصول کمپانی سونی پیکچرز (به انگلیسی: Sony Pictures Animation) می‌باشد که به کارگردانی کلی آزبری (به انگلیسی: Kelly Asbury) ساخته شده و در سال ۲۰۱۷ توسط کمپانی کلمبیا پیکچرز (به انگلیسی: Columbia Pictures) عرضه شده است. در این قسمت از مجموعه اسمورف‌ها که در دنیایی کاملاً انیمیشنی جریان دارد، “اسمورفت” به همراه دوستانش با در دست داشتن یک نقشه مرموز وارد جنگل ممنوعه می‌شوند. این ماجراجویی منجر به کشف بزرگ‌ترین راز در تاریخ اسمورف‌ها می‌شود و…

 






آرشيو نظرات (0)
۱۹ آذر ۱۳۹۵

 

 

اولین تریلر فیلم سینمایی مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه (به انگلیسی: Spider-Man: Homecoming) منتشر شد. این فیلم سینمایی محصولی از کمپانی مارول استودیوز (به انگلیسی: Marvel Studios) می‌باشد که به کارگردانی جان واتس (به انگلیسی: Jon Watts) ساخته شده و قرار است در ۷ ژوئیه ۲۰۱۷ (۱۶ تیر ۹۶) توسط سونی پیکچرز ریلیزینگ (به انگلیسی: Sony Pictures Releasing) اکران شود. تریلر این فیلم را می‌توانید در ادامه مطلب مشاهده کنید.

 






از زمان فیلم «ابوت و کاستلو فرانکنشتاین را ملاقات می کنند»، هیچ کدام از هیولاهای بزرگ شرکت یونیورسال به اندازه آن فیلم، ملال آور نبوده اند. البته شاید «ون هلسینگ» از آن هم شرم آور تر بود. «هتل ترانسیلوانیا» یک انیمیشن هیولایی است که برای کودکان در رده سنی ۷ تا ۹ سال ساخته شده است. طعمش برای بزرگسالان زیاد از حد شیرین است. با توجه به میزان مهارت و استعدادی که از عوامل کار سراغ داریم، با دیدن نتیجه، بسیار غافلگیر می شویم. فیلمنامه نویس، رابرت اسمیگ در برنامه زنده «شنبه شب ها» خیلی سال است که به صورت حرفه ای کار می کند. همکار فیلمنامه نویس، پیتر باینهام هم همیشه در کارهای ساشا بارون کوهن با او همکاری کرده است (که شامل فیلم های بورات و برونو هم می شود). کارگردان فیلم، گندی تارکوفسکی بیشتر به خاطر کارگردانی برنامه های تلویزیونی انیمیشنی مثل «جک سامورایی» و «جنگ های کلون» شناخته شده است. شاید هم تقصیر هیچ کدام نیست و این تاثیر آدام سندلر بوده است که بر همه چیز فیلم غلبه کرده. «هتل ترانسیلوانیا» حتی با وجود اینکه درجه پی. جی گرفته است، حس فیلم های سندلر را منتقل می کند! برخلاف فیلم های انیمیشنی، این فیلم زیاد زیرکانه نیست و همان مقدار کم هم باعث ایجاد پیچیدگی و سردگمی شده است. از اول تا آخرش یک فیلم بچه گانه است که اگر سن شما کم باشد برایتان خوب است، اما اگر برای همراهی یک کودک به سینما رفته اید، خیلی برایتان جالب نخواهد بود.

 

 

hotel-transylvania-101

 

 

از دید هیولاها ما موجودات شریری هستیم. و آن ها فکر می کنند که توسط انسان ها مورد آزار و اذیت و در معرض انقراض قرار گرفته اند. کونت دراکولا ( با صدای آدام سندلر) بعد از دست دادن همسرش در حمله انسان ها به قلعه اش، به همراه دختر جوانش ماویس( سلنا گومز) به ترانسیلوانیا فرار کرده است. آنجا او هتل ترانسیلوانیا را می سازد که یک مکان دنج گران قیمت مخصوص هیولاهاست. جایی که آن ها می توانند بدون ترس از اینکه توسط انسان ها اذیت شوند در آن استراحت کنند. میهمانان همیشگی، شامل فرانکنشتاین (که در واقع هیولای فرانکنشتاین است با صدای استیو بوسکمی) و مامی (که با نام موری هم شناخته می شود با صدای سیلو گرین) می شوند. آن ها همگی جمع شده اند تا تولد ۱۱۸ سالگی ماویس را جشن بگیرند. در طول مراسم یک پسر بچه انسان به نام جاناتان (اندی سمبرگ) با سر به هوایی از آنجا سر در میاورد. دراکولا که دیگر هیچ کسی را نمی کشد، ترجیح می دهد تا این پسرک ماجراجوی گمشده را به عنوان پسرخاله فرانکنشتاین جا بزند و به مشتریان هتل معرفی کند. ولی از شانس بد خون آشام ، جاناتان با ماویس دیدار می کند و جرقه های عشق بینشان به پرواز درمی آید.

 

 

hotel-transylvania-102

 

 

تم اصلی هتل ترانسیلوانیا به گونه ای است که بچه ها بیشتر از پدر و مادر هایشان آن را دوست خواهند داشت: برای اینکه بچه ها بزرگ شوند، پدر و مادر ها باید بیاموزند که بی خیال باشند. این مفهوم با ظرافتی خوب و کمی طنز بیان می شود. اصلاً میزان کمدی فیلم به طرز مایوس کننده ای کم است و باعث ایجاد خستگی می شود. با استفاده از شوخی و جک می توان به زیرکی و ملایمت نیشخند های طبیعی خوبی را به چهره مخاطب آورد. تنها زمانی که از ته دلم خندیدم وقتی بود که فیلم «گرگ و میش» را مسخره کرد و حسابی خردش کرد. خون آشام ها در این دنیا نمی درخشند، اما اگر در معرض تابش مستقیم آفتاب هم قرار بگیرند، بدنشان نمی سوزد.

 

 

hotel-transylvania-103

 

 

سبک استوار و محکم تارکوفسکی باعث شده که بتواند شخصیت هیولاهای کلاسیک را تفسیر و کند. و البته فیلم هرگز جاذبه تصویری خود را از دست نمی دهد( برای کسانی که ترجیح داده اند پولشان را دور بریزند و آن را به صورت سه بعدی ببینند چند صحنه معمول خوب سه بعدی وجود داد). در سبک به تصویر کشیدن کاراکترها هیچ ایده نو و جدیدی به چشم نمی آید. با این وجود در رفتارها ی دراکولا کمی از خصوصیات سندلر را می بینیم و در فرانکنشتاین هم شخصیت جیمز را و کمی هم بوسکمی در کاراکتر گرگینه مشاهده می شود.

 

 

hotel-transylvania-104

 

 

در دراکولای آدام سندلر از روی عمد افراط شده است و او اثرات بد لوگوسی را در اجرای خود نداشته است. در حقیقت بیشتر از اینکه از برام استوکر الهام بگیرد از کونت چوکولا تاثیر گرفته است. کوین جیمز در نقش فرانکنبری(یا همان فرانکنشتاین) خیلی شبیه خودش صحبت می کند حتی با وجود اینکه صدای او از آن صداهایی نیست که با سرعت شناسایی شود، اما خیلی راحت تر از شخصیت استیو بوسکمی شناسایی می شود. اندی سمبرگ از لهجه ای بی حال استفاده می کند که خوب است و هیچ کدام از طرفدارانش اگر از قبل ندانند که در این فیلم نقشی داشته، او را نخواهند شناخت. متاسفانه با وجود اینکه قرار بوده جاناتان یک شخصیت دوست داشتنی سربه هوا باشد به شدت برایم شخصیتی آزار دهنده بود. صدای سلنا گومز کاملاً عادی و معمولی است. در IMDB نوشته شده که این نقش در ابتدا به مایلی سایرس پیشنهاد شده بود، که خب آن هم تفاوت چندانی نداشت! شخصیت ماویس تک بعدی است. یک نوجوان تحت نظر که می خواهد آزادی داشته باشد. صدای او فقط بامزه و گستاخانه است و نه بیشتر.

«هتل ترانسیلوانیا» تمام عناصر یک انیمیشن درجه دو را داراست. که به خاطر جشن هالووین در اکتبر به نمایش درآمده تا شاید هالووینی ها را به سینما بکشاند. فیلم، کاملاً خوراک بچه هاست.کیفیت داستان و اجراها این اطمینان را می دهد که بزرگسالان کمترین علاقه به آن را خواهند داشت و اگر از آن بزرگسالانی باشید که دنبال یک انیمیشن باکیفیت می گردید که دیگر اصلاً خوشتان نخواهد آمد. افت شدید پیکسار و تصمیم دریم ورکس و فاکس برای اینکه کمتر انیمیشن بسازند، باعث به وجود آمدن کمبود انیمیشن خوب شده است. «هتل ترانسیلوانیا» هم در میزان این کمبود تغییری ایجاد نمی کند. این فیلم، فقط یک توهین دیگر به خون آشام عزیز دنیای سینما (دراکولا) است که طی سال ها فیلم های زیادی برایش ساخته شده.

 

منبع: نقد فارسی

 






the-smurfs-2-101

 

 

در سال ۲۰۱۱،فیلم “The Smurfs/اسمورف ها”،این سریال کارتونی دهه ۸۰ محصول کتاب های کمیک را وارد قرن ۲۱ کرد.فیلم موفق شد با ایده هایی که از فیلم های بهتر از خودش مثل “Toy Story 2/داستان اسباب بازی ۲” و “Enchanted/جادو شده” قرض گرفته بود در گیشه به موفقیت برسد و این دلیلی برای ساخت ادامه دوم و حتی قبل از آغاز تولید آن،ادامه سوم شد.در حالی که فیلم اول بیشتر به بچه ها اختصاص داشت و چیز زیادی برای سرگرم کردن بزرگسالان نداشت،فیلم دوم آمیخته ای از ماجراجویی های مناسب نوجوانان با داستان اصلی اسمورفت (کیتی پری) یعنی بحران هویت و گیر افتادنش بین دو خانواده است.

 

 

the-smurfs-2-102

 

 

در اسمورف ها ۲،گارگامل (با بازی اغراق شده هنک آزاریا) از اینکه تبدیل به جادوگری محبوب در پاریس شده ناراحت است.او برای سوژه های آزمایش ناموفق خود یعنی شیطونک ها (کریستینا ریچی،جی بی اسموو) نقش پدری مایوس و بد اخلاق را دارد.شیطونک ها به اسمورف ها شبیه اند ولی جوهره ارزشمند و آبی رنگ اسمورف ها در آن ها دیده نمی شود.گارگامل که به دنبال آبی کردن شیطونک های خود با استفاده از فرمول بابا اسمورف است،نقشه ای برای دزدیدن اسمورفت می کشد و بار دیگر در صدد تسلط بر جهان است.

 

 

the-smurfs-2-103

 

 

فیلم اول روایت ماجراهای پیش آمده برای اسمورف ها در حین سفرهای میان بعدی و تصادفی آن ها بود.این بار راجا گاسنل این کارگردان خبره در زمینه ساخت کمدی های خانوادگی نیمه کامپیوتری به مقدمه فیلم سرعت بیشتری بخشیده است.بابا اسمورف (جاناتان وینترز در آخرین نقش سینمایی اش) به همراه چلفتی (آنتون یلچین)،مغرور (جان الیور) و بدعنق (جرج لوپز) به نیویورک می آیند تا به دوستان انسانشان دزدیده شدن اسمورفت را اطلاع دهند.سپس همه با هم به پاریس می روند تا هم او را نجات دهند و هم با این انتخاب لوکیشن از موفقیت فیلم اول در اروپا استفاده کرده باشند.این امر ماجراجویی هایی را به همراه دارد؛مثل نفوذ به هتلی گران قیمت و پنهان شدن از دست گارگامل و در این حین اسمورف ها دوستی اسمورفت با شیطونک ها را به حساب خائن بودن او می گذارند.

 

 

the-smurfs-2-104

 

 

در فیلم به این موضوع اشاره ضمنی می شود که اسمورفت در واقع یک اسمورف واقعی نیست و ممکن است او هم مثل شیطونک ها توسط گارگامل به وجود آمده باشد.این تفاوت هویت ایجاد شده به واسطه تولد یا انتخاب،هسته مرکزی پیام اخلاقی فیلم است.در حالی که در فیلم اول نیل پاتریک هریس و جیما میس در طول فیلم درگیر مسئله امنیت شغلی و آمادگی برای پدر و مادر شدن بودند،فیلم دوم بیشتر درباره مشکلات کهنه نیل پاتریک هریس درباره پدرش است.ناامیدی نیل پاتریک هریس از ناپدری اش (برندان گلیسن) باعث یادآوری خاطرات بد کودکی او می شود که این امر خود انعکاسی است از ناامیدی اسمورفت از خانواده واقعی خود و اینکه چرا به نجاتش نیامده اند.برندان گلیسن که جای خالی سوفیا ورگارا در میان بازیگران فیلم را پر کرده است هم نقش ناپدری را ایفا کرده و هم صدا پیشگی خودش بعد از تبدیل شدن به اردک را به عهده دارد.

 

 

the-smurfs-2-105

 

 

شوخی های فیلم لبخندهای کم رمقی را بر لب می آورند (اشاره ها به بیماری استکهلم “سندرم استکهلم نامی است برای توصیف موقعیتی که بین گروگان و گروگان گیر حالتی عاطفی شکل می گیرد؛ریشه این بیماری و نام آن از واقعه گروگان گیری در شهر استکهلم سوئد در سال ۱۹۷۳ است” و جنگ ستارگان برای بزرگسالان هستند ولی نمی توان آن ها را جک های واقعی دانست) و در کل فیلم پر از صحنه های تعقیب و گریز غیر ضروری است (اگرچه صحنه تعقیب و گریز روی کلیسای نوتردام خوب از کار درآمده است).تم اصلی داستان در رفاقت بین نیل پاتریک هریس و جاناتان وینترز بسط داده شده و تجربه های تلخ کودکان طلاق را جستجو می کند و داستان ساده فیلم با شوخی های گاه و بی گاه به پیش می رود.با به حاشیه راندن ماجرای اسمورفت،”۲ The Smurfs/اسمورف ها” داستان بهتری نسبت به فیلم اول پیدا کرده است،اما در کل سری فیلم های اسمورف ها انتخاب مناسبی برای بچه ها نیستند.

 

منبع: نقد فارسی

 






cloudy-with-a-chance-of-meatballs-2-101

 

 

ممکن است خانه و خانواده هایی که بچه هایی دارند که به دلیل احترام به دیگر موجودات زنده از خوردن گوشت خودداری می کنند، با رسیدن انیمیشن « ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی ۲» دچار تغییرات شگرفی شوند. این انیمیشن یک ادامه ی سراسر طنز بر کارتون سال ۲۰۰۹ شرکت سونی پیکچرز انیمیشن است که برای هر چیز خوردنی که تصورش را بکنید، جنبه ی انسانی قائل می شود. حالا در فیلم حاضر حتی توت فرنگی ها هم جان دارند، دیگر از موجودات پیوندی مانند “ساندویچ-کروکودیل” یا “هندوانه-فیل” ها که بگذریم. هر چقدر که این موجودات زنده ی غذایی ممکن است دیوانه وار به نظر برسند، ساخت چنین دنباله ی عجیب و غریبی هم به همان اندازه دل و جرأت می خواهد. دنباله ای که می تواند هم در میان کودکان و هم بزرگسالان میخکوب شده بازار خود را داشته باشد و در عین حال فرصت موفقیتی چشم گیر در بازار فروش بین المللی را هم به دست آورد. خیلی بد شد که این طنز هوشمندانه درباره ی غذاهای بی خاصیت تنها به خراب کردن دندان های کودکان راضی نیست و به دنبال دستکاری ذهن آنها نیز هست.

 

 

cloudy-with-a-chance-of-meatballs-2-102

 

 

تا زمانی که انیمیشن «اسمارفز» از راه رسید، « ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی» نزدیکترین چیز به موفقیت بود که بخش انیمیشن کمپانی سونی پیکچرز تجربه کرده بود. با این حساب، ادامه ی عجیب آن – که در آن باقی مانده های غذایی که توسط مخترع ناامید و فاسد، فلینت لاکوود به صورت ژنتیکی تغییراتی یافته اند، تبدیل به غذا-هیولاهای وحشی ای می شوند که جزیره ی “بجو و قورت بده” را دچار غارت و ویرانی می کنند- در مقایسه با فروش جهانی ۱۲۵ میلیون دلاری فیلم اول، الهام بخش جذب مخاطبان بیشتری است و در عین حال تعداد غافلگیر کننده ای از شوخی ها و طنز های آن به فیلم اول بازمی گردد.

 

 

cloudy-with-a-chance-of-meatballs-2-103

 

 

با توجه به پیش درآمدی که به شکلی سرهم بندی شده سعی می کند نشان دهد در قسمت قبل چه چیزهایی پیش آمده، شاید عاقلانه تر بود که به جای آنکه ادامه ی داستان از جایی که فیلم قبلی تمام شده بود از سر گرفته شود، یک داستان کاملاً مستقل و جدید نوشته شود. با وجود اینکه « ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی » موفق شد پایه گذار رابطه ی احساسی مایل به پیشروی ای باشد که در داستان فرعی میان فلینت ( با صدا پیشگی بیل هیدر) و پدرش (جیمز کاان) صورت می گیرد، در یک نقطه ی مشخص داستان تقریباً کاملاً‌ از خط خود خارج شد، آن هم وقتی خوراکی های غول آسا همه چیز را تحت شعاع قرار می دهند و شخصیت اندی سمبرگ درون یک مرغ غول پیکر در حال کباب شدن گیر می افتد.

 

 

cloudy-with-a-chance-of-meatballs-2-104

 

 

آنهایی که توسط لطیفه های سبک حسی فیلم های «فروشگاه کوچک وحشت» سرگرم می شدند، خوشحال می شوند که بفهمندد این ادامه که با مسئولیت پاکسازی عظیمی که در برابر مردم شهر قرار گرفته آغاز می شود، همان راه را ادامه می دهد. در عین حال، طرفداران صمیمیت قسمت اول و روش هوشمندانه ی کلی ای که برای مسخره کردن فیلم های سبک فاجعه در پیش گرفته بود، این قسمت را که با وجود مبارزه ی فلینت و دوستانش با جزیره ای تحت تسلط مخلوقات جهش یافته بیشتر شبیه به یک بازسازی تمسخرآمیز و اغراق آمیز از فیلم های «پارک ژوراسیک» به شمار می رود، کمتر مطابق سلیقه ی خود می بینند.

 

 

cloudy-with-a-chance-of-meatballs-2-105

 

 

فلینت به جای آنکه از این واقعیت که یکی از اختراعاتش نزدیک بود دنیا را ویران کند سرافکنده باشد، به دنبال این است که به عنوان یک مخترع درجه یک شناخته شود. الگوی او، چستر وی (با صداپیشگی ویل فورت) که شخصیتی ترسناک و تا حدی شبیه به استیو جابز دارد، برای منفعت شرکت استثمارگر خود “لایو کورپ” که قصد دارد محصولی به سبک آی فون برای رستوران جدید خود ابداع کند، از خلاقیت دیگران نهایت سؤاستفاده را می کند. قطعاً یک دلال محصولات کشاورزی شبیه به مسئولان شرکت بیولوژی – کشاورزی مونسانتو می توانست تبهکار بهتری از کار در بیاید اما شاید به اندازه ی کافی احمقانه و خنده دار نبود.

 

 

cloudy-with-a-chance-of-meatballs-2-106

 

 

چستر وی مشتاقانه به دنبال دستیابی به دستگاه اف.ال.دی.اس.ام.دی.اف.آر (مخففی طولانی برای وسیله ای که او اختراع کرده بود که آب را به غذا تبدیل می کرد) است که فلینت ساخته بود. اف.ال.دی.اس.ام.دی.اف.آر که در انتهای قسمت اول به نظر می آمد از بین رفته است، در واقع پیشرفت کرده و هوشمند تر شده و یک اکوسیستم جامع از “شبه غذا” هایی تولید می کند که به عقیده ی فیلم این حق را دارند که در صلح و امنیت زندگی کنند. چرا؟ چون آنها بسیار جذاب و زیبا هستند و شامل موجوداتی مانند “هیپوتاتاموس” و “میوه نوشیدنی” هم می شوند که تشخیص دادنشان کار بامزه ای است. بله، یک “عنکبوت پنیری” جهش یافته (یک همبرگر غول پیکر که جای پاهایش سیب زمینی سرخ کرده و چندین چشم کنجدی وحشتناک دارد) می تواند شما را بخورد، اما اگر دست از خاراندن پشتش بردارید، می تواند یک حیوان خانگی دوست داشتنی باشد.

 

 

cloudy-with-a-chance-of-meatballs-2-107

 

 

واقعیت این است که در این دنیای توهم آور هیچ منطقی حکم نمی کند، جایی که فلینت که حالا برای چستر وی و اورانگوتان رئیس مآبش بارب (کریستن شال) کار می کند، بایستی به دنبال دستگاه اف.ال.دی.اس.ام.دی.اف.آر خود بگردد و یک قطعه ی از بین برنده ی سیستم داخل آن وارد کند. کارگردانان فیلم کودی کمرون و کریس پیرن هر دو در گروه داستان نویسی فیلم اول نقش داشتند و با وجود اینکه ادامه ای که ساخته اند نسبت به منبع اصلی احترام زیادی نشان می دهد ( با اختصاص نقش های مهمتر برای تقریباً تمام شخصیت های فرعی، که شامل یک بخش سخنرانی قوی و محکم برای شخصیت فیلمبردار منی (بنجامین برت) می شود) اما اثر فعلی آنها بسیاری از پیام آن فیلم و آنچه کتاب مصور کلاسیک جودی و رون برت در پی بیان آن بودند را زیر پا می گذارد.

 

 

cloudy-with-a-chance-of-meatballs-2-108

 

 

اگر فیلم اول بدترین شرایطی را که در صورت بازیچه گرفتن طبیعت توسط انسان ها پیش می آمد نشان می داد، قسمت دوم می گوید که جامعه نباید برای از بین بردن نتایج وحشتناک مهندسی ژنتیک، که اینجا به عنوان شکلی ناب از خلاقیت تصویر شده، عجولانه عمل کند. یک صورتک خندان روی یک مارشمالو بگذارید و واضح است که نژاد جدیدی به وجود آورده اید که ارزش نجات دادن دارد. اما سعی کنید مانند چستر وی، آن موجود دوست داشتنی را خرد کنید و آن را به عنوان غذا سرو کنید، آن وقت است که در مقابل چنین رفتار نامردانه و کاپیتالیستی ای حتی مرگ هم سرنوشت مهربانانه ای به نظر می رسد.

 

 

cloudy-with-a-chance-of-meatballs-2-109

 

 

استودیوهای فیلمسازی هرگز از چنین انتقاد از خود های پوچ و بی معنی خسته نمی شوند، از اینکه پیام های ضد مصرف گرایانه را داخل فیلم هایی بگنجانند که واضح است طوری طراحی شده اند تا قلمرو کوچکی از محصولات مرتبط را حمایت کنند. حالا این تم داستانی ضد و نقیض را با داستان اخلاقی نسبتاً عاری از خودپرستی که جودی و رون برت در کتاب خود موعظه می کردند مقایسه کنید: در قسمت دوم کتاب کودکانه ی آنها به نام “ترشی ها به سمت پیتزبورگ”، وقتی شخصیت ها با کوهی از باقیمانده ی غذاها مواجه شدند، به پخش آن همه غذا بین جمعیت های گرسنه ی سراسر دنیا اقدام کردند.

 

 

cloudy-with-a-chance-of-meatballs-2-110

 

 

با این وجود سازندگان فیلم حاضر هیچ چیز را جز میل به سرگرم کردن ضروری و واجب نمی دانند. هرچقدر هم که دنیایی که خلق کرده اند عجیب و غریب باشد، محصول به بار نشسته ی از هم گسیختگی بخش تخیلات است. در حالی که فیلم قبلی تکنولوژی را جلو می برد تا همه چیز را قابل خوردن گرداند، این فیلم بیشتر از آنکه روی بافت و مفهوم متمرکز باشد به طراحی و نقش خود توجه دارد و انبوهی از شبه غذاهای وحشی و یک محیط سالم و قوی استوایی برای زیستن آنها اختراع می کند ( به اضافه ی شهر خیالی سن فرانخوزه، جایی که مقر فرماندهی بسیار جالب شرکت لایو کورپ در آن قرار دارد) که همه ی اینها به صورت سه بعدی در آمده اند.

آنچه فیلمنامه ی اریکا ریوینوجا، جان فرانسیس دیلی و جاناتان گلدستاین در پرداختن به ارزش غذایی کم دارد، با موجودات غذایی جذاب اش جبران می کند. اگر دلیل دیگری هم نباشد، لحن مسخره و خنده دار فیلم و ریتم دیوانه وار آن برای که انرژی و سرمستی تان حسابی و به سرعت زیاد شود مفید است.

 

منبع: نقد فارسی

 






.:: صفحات ::.

123

فرم ورود

کمپانی‌ها

خبرنامه

Google Groups
با عضویت در این خبرنامه جدیدترین انیمیشن های اضافه شده به سایت به ایمیل شما ارسال خواهند شد.
پس از ارسال اطلاعات یک ایمیل حاوی دعوت نامه برای شما ارسال خواهد شد (لطفا پوشه اسپم ایمیل خود را نیز چک نمایید).